Blog
Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.-
Kunst om Dalfsen
14 mei 2026Kijken leer je niet vanzelf
Vandaag zit ik in de tuin bij Fenneke Goudbeek. Ze heeft me gevraagd of ik met mijn keramiek wil exposeren tijdens de Kunstroute Dalfsen. Haar atelier ligt in het centrum. Als je erdoorheen loopt, kom je in een heerlijke, besloten tuin. Alles staat in bloei. Late tulpen, sleutelbloemen en bloesem in de fruitbomen. Je zou bijna vergeten dat er kunst staat.
De andere exposanten hebben allemaal hun eigen plek ingericht. Ik maak kennis met nieuwe kunstenaars, nieuwe ideeën en nieuwe verhalen. Zelf nestel ik me in een hoekje van de tuin. Een mooie plek. Vanaf hier kan ik de bezoekers goed observeren.
En wat gebeurt er? Ze vallen direct voor de tuin.
Ze lopen naar binnen, draaien zich om naar het groen en staan met hun rug naar de kunstwerken. Ze genieten van de bloemen, de bomen en het licht. Soms complimenteren ze mij met “mijn” prachtige tuin. Daarna verdwijnen ze via de achteruitgang. Zonder echt naar het werk te hebben gekeken.
Jaren geleden zei iemand tegen mij: “Geen enkel kunstwerk kan op tegen de natuur.” Daar moest ik vandaag weer aan denken. Misschien had hij gelijk. Maar toch wringt het.
Want kunst is ook natuur. Alleen dan door een mens heen gegaan.
Creativiteit stroomt als een rivier. Ze laat zich niet tegenhouden. Ze komt voort uit herinneringen, verwondering, pijn, plezier en koppigheid. In mijn geval krijgt die stroom vorm in keramiek.
Ik besluit de bezoekers aan te spreken die langer dan negen seconden naar mijn werk kijken. Ik vertel ze het verhaal achter het beeld. Dan gebeurt er iets. Hun blik verandert. Ze zien ineens meer. Ze stappen een wereld binnen waarvan ze niet wisten dat die bestond.
Wat jammer eigenlijk dat we op school niet leren kijken naar kunst.
Want je ziet pas echt wat je weet.
Dan wordt een kunstroute geen wandeling langs objecten.
Maar een speurtocht naar gedachten.Lees meer >> | 8 keer bekeken